فرآيند :
در اين روش ماسه مصرفي (سيليسي) بدو ن خاك رس مي باشد( بنتونيت) ؛ يعني اينكه بجاي استفاده از چسب خاكي از سيليكات سديم ( به مقدار حداكثر ۵%) استفاده مي شود . اين فرآيند نوعي فرآيند دو گونه است ، بطوري كه از اين روش هم براي قالبگيري و هم از آن براي ماهيچه سازي استفاده مي شود . اساس خودگير شدن در اين نوع ماسه ها بر واكنش سيليكات سديم با دمش گاز دي اكسيد كربن مي باشد . اين واكنش شامل تركيب ۳ فرآيند اصلي زير مي باشد .
( نكته: شكل دهي ماسه در اطراف مدل مانند روش هاي قبل است )
الف) رسوب ژل سيليسي .
ب) تغيير نسبت در سيليكات ، كه باعث ايجاد استحكام مي گردد.
ج) خشك شدن سيليكات تغير نيافته و از دست رفتن آب و در نتيجه افزايش گرانروي و به دنبال آن سخت شدن ماسه .
اين واكنش به مدت زمان گاز دهي رابطه اي تنگاتنگ دارد بطوري كه افزايش زمان باعث استحكام كاذب در فرآيند فالبگيري مي شود
رابطه ي زير مربوط به واكنش گاز و سيليكات سديم مي باشد :
.(x) + (x) + è+ . (x)
افزودنيها: مهمترين اين افزودنيها به منظور بالا رفتن خواص ماسه ي مورد نياز عبارتند از : اكسيد آلومينيوم ( ، خاك رس كائولن و ملاس چغندر قند.
تركيب اصلي:تركيب اصلي ماسه سيليكات سديم عبارتند از :
(اكسيد سديم ) ۲۸ تا ۷+ (آب) ۶۷ تا ۱۷+ ( سيليس) ۶۴ تا ۲۶
(تمامي اعداد به در صد مي باشند)
معمولا مشخصه سيليكات سديم بوسيله ي نسبت وزني سيليس به اكسيد سديم نشان داده مي شود . پر مصرف ترين سيليكات سديم در محدوده ي نسبت ها وزني بين تا مي باشد . بيشتر فلزات در برابر خوردگي توسط سيليكات سديم مقاوم مي باشند ، لذا به راحتي مي توان سيليكات سديم را در بشکه هاي فولادي نگهداري كرد .در صورت باز بودن سر بشكه به منظور جلوگيري از ايجاد يك پوسته ي ضخيم در سطح سيليكات سديم بهتر است يك لايه فيلم نازك روغني در سطح ايجاد نمود.
روشهاي توليد:
تكنيك هاي متعددي براي گاز دهي ابداع شده اند اگر چه مي توان قالبهاي ساده را بعد از خارج كردن مدل گاز دهي نموده اما در بسياري از فرآيندها ، گازدهي درست ، پس از قالبگيري و قبل از خارج نمودن مدل از قالب انجام مي گيرد . اين عمل باعث افزايش استحكام قالب گشته و بنا براين احتمال تخريب قالب در حين خروج مدل را كاهش مي دهد . بعد از خارج كردن مدل ، قالب سخت شده را مي توان مستقيماً به محل بارريزي حمل كرد.
منبع: متالورژی هفتگانه / مبحث اول / حامد سرلکی